SPECTRAL - Death / Thrash Metal z Chile

Spectral

Death / Thrash Metal z Chile

Spectral to zespół z Quillota - Chile. Jest sklasyfikowany jako Death / Thrash Metal z technicznymi i progresywnymi niuansami, powstał wiosną 2012 roku. 

Ma wpływy ze starych zespołów ,głównie thrashmetalowych , takich jak:  Atheist, Death, Morbid Angel, Nocturnus, Sodom czy Slayer .

Latem 2014 roku Spectral wydał swój Promo-Debiut pod tytułem PREDESTINED INFINITY, który otrzymał bardzo dobre recenzje na poziomie krajowym. 

W tym samym roku zagrał w ważnych miastach Chile, między innymi: Santiago, Valparaíso, Quillota, The Calera, The Andes, itp... 

W lutym 2015 roku zaprezętował się na znanym CHILOE METAL FEST wraz z ponad 40 zespołami z chilijskiej sceny, które spotkały się na tej  wyspie przez 3 dni.

Na  przełomie 2015-2016 roku Spectral nagrał Advance Lp, który był szeroko rozpowszechniony na terenie kraju.Zespół stał sie również bardziej znany dzięki wielu koncertom w południowo centralnej części kraju.

W połowie 2015 roku Spectral wszedł do studia POWERHAUZ Marcelo power death metalowego zespołu HOMICIDE, aby nagrać swój pierwszy długi album, nad którym praca trwała kilka miesięcy, Tytuł płyty to UNDER CRITICAL CONDITIONS , i pojawi się  na przełomie marca/kwietnia 2018 roku.., ponieważ jest już w trakcie produkcji. Będzie on w formacie Jewel Case .

Zespół został również doceniony w mediach elektronicznych obejmujących chilijski metal jako Grinder Magazine, Sonus Infernalis i Taberna Metal przez Pancho Engendro i Rodrigo "Pera" Cuadra.

skład-

Rodrigo Fuentes: Lead Guitar

Danilo Mazuela: Drums

Víctor Román: Lead Guitar

Jorge Huici: Voice, Bass

dyskografia-

2014 Predestined Infinity DEMO

               P2P Productions

2015-16 Advance Lp

        WOMU Productions

2017 Under Critical Conditions LP

          Independent Production

kontakt-

Phone: +56998913231 (Jorge Huici)

Facebook: Spectralband Chile

Tak od siebie dodam że zespół zapowiada się ciekawie,jest jebnięcie i muzyka ciekawa , wpadająca w ucho.Gdybym miał porównywać do jakiejś kapeli od razu na myśl przychodzi mi Sepultura i to ta stara Sepultura który to zespół jakby nie było nagrał parę znaczących płyt .

Również Spectral jesli tylko wystarczy mu zapału i wytrwałości może stworzy jeszcze więcej ciekawej muzy.Czego oczywiście im życzę,bo jak na razie to co tworzą prezentuje sie bardzo autentycznie i ciekawie. /diony/

Wspaniałe Kobiety z Krusha e Madhe - Haxhi Dulla

Wspaniałe Kobiety 

z Krusha e Madhe

Wojny wywołują mężczyźni. 

Kobiety i dzieci, nawet jeśli uda im się ocaleć, cierpią potem do końca życia. Gdy w Kosowie w końcu nastał pokój, to kobiety musiały chować ojców, mężów, synów i budować przyszłość dla siebie i dla tych, co przeżyli. 

Podziwiam i szanuję kobiety , które mimo ogromu cierpień, potrafiły odmienić nie tylko swój los ale i całej wioski. Jeżeli świat przetrwał, mimo odwiecznie toczonych wojen, to dzięki takim kobietom jak te z Krusha e Madhe.

Kobiety z Krusha e Madhe znane są w Kosowie jako Owdowiały Kobiety. Zostały wdowami w dniach 25, 26 i 27 marca 1999 r., kiedy ich wieś została zaatakowana przez serbskie siły zbrojne. Na podstawie raportów OBWE i Human Rights Watch wieś Krusha e Madhe położona w gminie Rahovec jest uważana za jedną z najbardziej zniszczonych miejscowości w Kosowie. Jej mieszkańcy początkowo zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów, a gdy to zrobili, Serbowie kazali mężczyznom w wieku od 14 do 73 lat ustawiać się w szeregu. Odebrano im dokumenty, pieniądze kosztowności, następnie wywieziono i rozstrzelano. 

Po wojnie odkryto 8 masowych grobów, 2 krematoria. Członkowie serbskiego wojska, paramilitarnego i policyjnego zabili 241 cywilów, w tym pięć kobiet i siedmioro dzieci. Wielu ciał do dziś nie odnaleziono. Serbowie spalili 793 domy, szkoły, centrum kulturalne, zabytki i większość sprzętu rolniczego mieszkańców wioski. Kobiety i dzieci uciekły z Krusha e Madhe na albańską granicę

Zaraz po zakończeniu wojny kobiety wróciły do spalonej wsi , musiały zastąpić mężczyzn i stać się głowami gospodarstw domowych, zadbać o dzieci, ich nakarmienie i wykształcenie. Początkowo żyły w skrajnym ubóstwie i okropnych warunkach. Większość dzieci, które były świadkiem potwornych wydarzeń miały problemy ze snem i jedzeniem, trudności z koncentracją. Niektóre zapomniały umiejętności czytania i pisania.

Wdowy założyły Stowarzyszenie Gratë e Krushës de Madhe. Ich pierwszym celem było odszukanie ciał pomordowanych bliskich. Jednocześnie uznały,że działajac razem łatwiej im będzie zarobić na utrzymanie. Stowarzyszenie zamieniły na spółdzielnię rolniczą "Krusha e Madhe", która hodowała, przetwarzała i sprzedawała warzywa. Ich pomysłowość i zaangażowanie zostało dostrzeżone. Udało im się pozyskać sponsorów - instytucji krajowych i zagranicznych. 

Dzięki temu, zamiast wyczerpującej pracy ręcznej, zaczęły obsługiwać otrzymane maszyny i urządzenia. W 2011 roku we wsi zostały zorganizowane warsztaty dla rolników aby nauczyć ich jak prowadzić produkję rolną, by warzywa i owoce spełniały wysokie normy jakościowe, a przetwory z nich były smaczne. 

Wraz ze wzrostem produkcji, kolejne kobiety zatrudniane są na pełne etaty. Obecnie spółdzielnia zaopatruje w przetwory, oparte na tradycyjnych recepturach, 28 miejscowości w Kosowie. "Krusha e Madhe" jest liderem w sprzedaży warzyw, takich jak marynaty, pomidory, papryka, ziemniaki itp. Spółdzielnia jest również znana z produkcji ajvaru, którego produkcję umożliwiła kolejna linia produkcyjna. W tym roku spółdzielnia zaczęła z powodzeniem sprzedawać swoje produkty w Szwajcarii i Niemczech.

Większość kobiet pozostało wdowami. Ciężko pracując odmieniły los swój i swojej wioski. We wsi nie ma już śladów wojny. Blizny po niej zostały na zawsze w duszach tych kobiet.

Jeżeli będziecie kiedyś w Kosowie, kupując ajvar lub warzywne przetwory, popatrzcie na etykietę. Zawartość słoika to "made in dzielne kobiety z Kosowa"

Haxhi Dulla

Necrosodomistical Slaughter

Necrosodomistical 

Slaughter

Projekt pt. Necrosodomistical Slaughter powstał w wyniku posiadania nadmiaru wolnego czasu przez jednego z płockich "muzyków" w sierpniu 1992r. 

W ciągu pierwszych trzech dni działalności zespół złożony z Defloratora (dr., voc.) i Bestial Destroyera (guit. voc.) nagrał dwie taśmy demo przy pomocy dostępnego sprzętu marki "Kasprzak", które nigdy nie były i nie będą publikowane.

Przez kolejne lata projekt funkcjonuje okazjonalnie podczas niezwykle rzadkich prób, w których biorą udział różni muzycy i powstają kolejne nagrania dokonywane przy użyciu przypadkowego sprzętu. 

W 2012 r zespół wszedł do specjalnie na tą okazję stworzonego studia "4D" i przygotował oraz zarejestrował utwory na debiutancki album, który wydany został własnym sumptem wiosną 2013 r.

W tym roku skład na chwile zasila na drugie wiosło niejaki Szalik. W tym momencie zespół zaczyna koncertowanie. W tym okresie również powstaje Epka " Socially Misfit" wydana również własnym sumptem. 

Nasze drogi z Szalikiem po jakims czasie sie rozchodzą i pozostajemy kwartetem. Az po dziś dzień. wynikiem trwania w tym składzie jest masa koncertów z takimi kapelami jak Squash Bowels, Clitgore, G.O.R.E., Unborn Suffer, FAM, Straight Hate , Zachlapany Szczypior, Diphtheria czy Witchrite.

Wydawnictwa:

"Necrosodomistical Slaughter" - 2013

"Socially Misfit" - EP - 2014

Split with Subhuman Hordes - 2015

"Infected By Old School" - Split with Cementery Whore/Nuclear Holocaust/Hell United - 2016

Live Split Tape with Witchrite - 2016

https://www.facebook.com/Necrosodomistical-Slaughter-243339155797127/

Thief Of Time - dungeon metal

Thief Of Time 

dungeon metal



Zespół został zawiązany w 2015 roku z inicjatywy Szymona Balcerka. Dungeon Metal bierze się z połączenia doomowego wokalu i niejednoznacznych, mrocznych tekstów z wysokimi harmoniami gitar i klawiszy. Obecny skład gra od czerwca 2016.

skład:

Szymon Harris Balcerek - perkusja 

Łukasz Kubis - klawisze

Sebastian Kubis - gitara rytmiczna

Adrian Hudzikowski - gitara prowadząca

Michał Goździkiewicz - wokal

Pędzel - bas 

https://youtu.be/wn2w_OdC7ds

kontakt-

https://www.facebook.com/ThiefOfTimeMystic/

W domu spali żołnierze (wspomnienia) - Zenon Cichy

Zenon Cichy

W domu spali żołnierze 

(wspomnienia)

Urodziłem się w październiku 1945 roku we wsi Wojnowice w woj.

poznańskim (powiat Nowy Tomyśl), więc wojnę znam tylko z opowiadań

i wspomnień rodzinnych oraz obserwacji ich skutków. Ponieważ są,

moim zdaniem, dość ciekawe, pragnę się nimi podzielić.

Na początku wojny była paniczna ucieczka rodzin furmankami z Wojnowic

w głąb kraju. Zostali nieliczni, przeważnie starzy ludzie i pilnowali dobytku

swojego i sąsiadów. 

Wkrótce jednak wszyscy wracali na własne

gospodarstwa, bo już wszędzie byli Niemcy. Starsze rodzeństwo zostało

wywiezione na roboty do Niemiec. Na szczęście brat i siostra trafili do

ludzkich bauerów, siostra była traktowana niemal jak członek rodziny.

Ponieważ byli w tej samej miejscowości, mogli się ze sobą spotykać,

było im raźniej. Po wojnie dzieci bauera, którymi zajmowała się siostra,

przyjeżdżały ją odwiedzać i przywoziły upominki i różne rzeczy, których

u nas było brak.

Podczas przemarszów przez wieś Niemcy często obierali sobie naszą

chatę - lepiankę pod strzechą jako kwaterę na nocleg, zamiast okazałych

budynków. Widocznie czuli się w niej bezpieczniej. Do rodziców odnosili

się przyzwoiciej, niż Rosjanie, którzy wyzwalając nasz kraj też obrali sobie

naszą chatę na nocleg. Powyjadali nam zapasy, pili wódkę w nadmiarze

i wtedy się awanturowali. Nawet pijany Rosjanin mierzył karabinem do

mamy, by ją zgwałcić, ale dowódca w porę to zauważył i go odsunął.

Na naszym polu przy drodze został zakopany niemiecki jeniec, zastrzelony

przez żołnierza rosyjskiego, który prowadził grupę Niemców

i sąsiadom z drugiej strony drogi wydał polecenie zakopania go. Nieznana

jest tożsamość tego Niemca. 

Brat mi pokazał to miejsce i pamiętam, że

tam przez jakiś czas zboże bujniej rosło.

Do mojej klasy chodzili koleżanka Basia i kolega Zdzichu, którzy

byli dziećmi Rosjan, lecz nie znali swych ojców. Byli owocem gwałtów

żołnierzy rosyjskich na polskich dziewczynach i kobietach, gdy wyzwalali nasz kraj.

Ponieważ urodzili się krótko przed i po mnie, a mnie w rodzinie nikt się nie spodziewał, bo rodzeństwo było już dorosłe lub dorastające, zaczynałem mieć wątpliwości, czyim jestem dzieckiem. Na szczęście kiedyś, gdy byłem w sąsiednim miasteczku Opalenica, ktoś, kto znał mojego ojca, zapytał mnie: "Ty chyba jesteś syn Cichego, bo taki podobny?" To rozwiało moje wątpliwości.

( fragment książki "Urodzony za późno" ) 

Temperatura metalu - Piotr Kasperowicz

Temperatura metalu

Wszystko, o czym myślałem wcześniej, straciło znaczenie. Bezsilność odzierała egzystencje z jakiegokolwiek sensu, a gniew narastał potwornie kształtnie wobec odniesionych strat. Jedna informacja zdeklasowała wszelkie dotychczasowe priorytety. Wewnętrzny ład wypracowany przez lata pracy nad sobą, nagle okazał się warty mniej niż gruba waluta po denominacji. Odczytałem zaistnienie faktu wcześniej niż inni. Nie chciano mówić o szczegółach przez telefon, ale ja wiedziałem już w momencie kiedy tylko padło pytanie:

- Co się stało?

Oczywiście wytłumaczyłem to sobie jako kolejne czarnowidztwo na motywach moich ulubionych skłonności, zazwyczaj polegających na szukaniu w mroku wszelkich prawdopodobnych rozwiązań. Uwielbiałem prorokowanie nad próżnym. Przewidywanie w możliwościach, które zazwyczaj nie mogły się wydarzyć. Niestety, tym razem wyobrażenia okazały się trafne. Tak absolutnie, idealnie i stuprocentowo w punkt. W sam środek podłości. Przebłysk świadomości szybszy niż impuls we wnętrzu światłowodu.

Wczoraj, kiedy jako niezrealizowane medium przeżywałem kolejne nic nieznaczące załamanie. Chwilową zapaść w sobie opartą na bazie niemocy. Zwykłą nieciągłość stabilnego nastroju, niewartą wzmianki w katalogu zdarzeń. Była to jednak poważna, emocjonalna wyrwa, niczym przydomowa depresja w obejściu samotnej chatki posadowionej w Alpach, w strefie lodowców. Dokładnie wtedy, wczoraj popołudniu, w pewnym momencie ogarnęła mnie fala pozytywnych odczuć.

- Sąsiad nie żyje. Zginął. Na miejscu. W wypadku samochodowym. Wczoraj. Popołudniu.

Odwiedził mnie sąsiad. Jako przepływające lśnienie. Stanowiłem bowiem drobny fragment życia zmarłego, a to akurat w tamtej chwili całe życie wyświetliło mu sie przed zamykanymi na wieki oczami. Umykająca z ciała energia, która po drodze do domu powraca wszystkimi kanałami, które kiedyś odwiedziła, lub które kiedykolwiek dały jej powód do zaistnienia. Przemknął obok mnie jak wiązka fotonów, widoczna jedynie dla serca. Jeden z tych bardziej lubianych przez mnie współmieszkańców. Jak na ironię.

Do tego stopnia optymistyczna, że zacząłem śmiać się w trakcie ślęczenia nad książką i czytania po raz setny jednego zdania, które wciąż przepadało w próżni pomiędzy kartką, a stanem mego umysłu. Jednocześnie pomyślałem, że wariuje, i że to jakaś wyższa moc oświetliła na moment moje utytłane w czerni myśli. Chociaż według osobistego pojmowania, oba te zjawiska na raz zdecydowanie się wykluczały. Nie odbierałem nigdy ciemności i światła jako zjawisk choćby zbliżonych do zborności w swym występowaniu. Teraz już wiedziałem. Połączyłem punkty w czasie. Jeszcze nie oszalałem.

Wiadomo, chamów nie wzywają do nieba przed czasem. Mieszkał dwa pokoje dalej. Był taktowny i kulturalny. Inteligentny, szczupły, wysoki, przystojny. Dostał od życia pełen pakiet. Na krótko. Jakby tylko wypożyczono mu to wszystko bez możliwości prolongaty. Niewyobrażalne świństwo losu, darowane w ozdobnej szkatułce z bogato inkrustowanymi złotem detalami. Jak tort urodzinowy przełożony najmniej szlachetną z pleśni. Wczoraj martwił się o stan projektu jaki miał przygotować do pracy, a dziś osiągnął temperaturę metalu w przemysłowej lodówce. Jutro po nim zapłaczą. Pojutrze załamią ręce. Za tydzień uczczą chwilą milczenia. Za miesiąc zapomną. A ja to wszystko będę czuł.

Kilka dni później odbył się pogrzeb. Wiało i rzucało lodem jak w styczniu na tatrzańskiej Dziurawej Przełęczy. W kaplicy spotkałem jego brata. Wychodził z matką z zakrystii. Szli pod rękę. Choć w zasadzie to ona prowadziła jego. A raczej jego umęczone ciało pozbawione chęci życia i sensu ku temu. Identyczne z wyglądu i w szczegółach zachowania, jak to u bliźniaków. Wtedy już nie wytrzymałem.

Piotr Kasperowicz

MY LUNATYCY-rzecz o Republice

MY LUNATYCY-rzecz o Republice

Pierwsza książka napisana przez fanów kultowego, toruńskiego zespołu Republika, 

zawiera wywiady m.in. z menadżerami grupy, rodziną (m.in. z córką Grzegorza Ciechowskiego Weroniką Ciechowską, szwagierką Grzegorza Agnieszką Wędrowską i siostrą Ciechowskiego Aleksandrą Krzemińską) , przyjaciółmi muzyków i przede wszystkim z... fanami zespołu. 

Stanowią oni bowiem wciąż biało-czarną armię miłośników Republiki. Ich wspomnienia nie tylko pokazują fenomen legendarnej grupy, ale także podkreślają, jak ważnym zespołem w ich życiu była i jest Republika. 

Dzięki rozmowom z toruńskimi muzykami, gwiazdami ogólnopolskiej sceny alternatywnej poznajemy miejsca najbardziej związane z Republiką, przede wszystkim klub „Od Nowa”. Poznajemy także toruńską, muzyczną scenę lat 80., która kształtowała oblicze polskiej muzyki rockowej. Bardzo osobiste rozmowy z muzykami Kobranocki, Atrakcyjnego Kazimierza, Rejestracji czy Bikini tworzą niezwykłą atmosferę tej książki.

Autorzy tej publikacji, to rodowici torunianie, którzy od początku istnienia Republiki są jej oddanymi wielbicielami. Podjęli oni wyzwanie i postanowili podzielić się z Państwem wspomnieniami osób, którzy pozostali przy Republice na zawsze. Książka jest hołdem złożonym nie tylko toruńskiej grupie, ale także ogromnej rzeszy jej entuzjastów.

Anna Sztuczka, w latach 80. prowadziła fanklub Republiki „Moje Modły”. Współorganizatorka koncertów związanych z Republiką w „Od Nowie” oraz wystaw w Tczewie. Obecnie menadżerka zespołów Rejestracja, Cela nr 3, oraz Half Light.

Krzysztof Janiszewski, obecnie wokalista zespołu Half Light. Jego album „Nowe orientacje” to hołd złożony Republice.

Liczba stron: 576

Format: 145 x 205 mm

Oprawa: twarda

ISBN: 9788328701090

Wydanie: I

https://muza.com.pl/literatura-faktu/2101-my-lunatycy-rzecz-o-republice-9788328701090.html

https://www.facebook.com/anula.tn/media_set?set=a.10202498047844102.1582254192&type=3

https://www.youtube.com/watch?v=oJDXC-qbkFk&t=4978s